Home » Blog » Eigen kracht en zelfredzaamheid zijn holle woorden

Eigen kracht en zelfredzaamheid zijn holle woorden

eigen kracht en zelfredzaamheid

Eigen kracht en zelfredzaamheid zijn holle woorden. En die leegte wordt op verschillende manieren gevuld. In dit blog doe ik niet een poging om een juiste vulling voor deze woorden te vinden. Wel wil ik aandacht vragen voor de mensen die niets hebben aan deze nieuwe mode in de wetgeving.

Het lastige is dat de mensen met wie het in principe goed gaat hebben bedacht dat iedereen zelfredzaam moet zijn en vanuit eigen kracht voor zichzelf moet kunnen zorgen.

Zelfredzaamheid is er niet

Veel mensen die in nood zitten roepen de hulp in van de gemeente of een hulpverleningsinstantie. Deze mensen hebben hulp nodig omdat de eigen kracht en zelfredzaamheid niet meer aanwezig is. Ze lopen vast in hun situatie. Het lukt even niet op eigen kracht. Dit gaat om mensen die hulp gevraagd hebben bij de gemeente of hulpverleningsinstanties
Deze mensen die zo dapper zijn om hulp in te roepen worden op een wachtlijst gezet. Want zonder diagnostische gegevens kan de gemeente weinig doen. Er wordt nog hulp aangeboden bij het aanvragen van een uitkering. En dan wordt het dossier gesloten.
Bij de mensen thuis is niet veel veranderd. De situatie is waarschijnlijk ondertussen nog slecter geworden.

Eigen kracht is afwezig

Zelfredzaamheid en eigen kracht zijn ook lege woorden voor al die mensen die in hun woningen zitten te wachten tot GTST begint. Die mensen die werkzoekend zijn en rondlopen met veel psychische problemen. Er is geen zelfredzaamheid en eigen kracht. Het zoeken naar werk lukt misschien, maar het vinden lukt in eigen kracht nooit.

De eigen kracht ontbreekt ook bij die mensen voor wie de gemeente haar verantwoordelijkeheid genomen heeft. Er is geen solliciatieplicht, wel een uitkering, zorgtoeslag, huurtoeslag, kinderbijslag. Maar er niemand die doorheeft dat deze mensen doodongelukkig zijn. De zelfredzaamheid is er nog steeds niet laat staan de eigen kracht om iets aan de situatie te verbeteren.

Zelfredzaamheid is betuttelen

Zelfredzaamheid is het nieuwe betuttelen schreef ik in dit blog. De druk om je eigen boontjes te doppen is groot. Maar eerst moet je aan allerlei eisen voldoen om in aanmerking te komen voor maatregelen en voorzieningen waarmee de zelfredzaamheid vergroot kan worden.

De laatste tijd denk ik vaak aan het oude ‘draagkracht-draaglast- model’. Het gaat ervan uit dat er een evenwicht moet zijn tussen wat mensen te dragen hebben en wat ze dragen moeten. Sommige zaken moet je soms even overnemen van anderen. Tot ze het zelf weer kunnen of op een andere manier een evenwicht gevonden hebben.

En bij sommige mensen lukt dit niet. Omdat wij de maatschappij zo georganiseerd hebben dat ze buiten de boord vallen. Hun eigenschappen en vaardigheden passen niet bij onze cultuur van zelfredzaamheid. Mogen ze dan op hun eigen manier mens zijn?

Soms lijkt het erop dat we tevreden zijn als mensen een evenwicht hebben gevonden met gebruikmaking van allerlei regelingen en toe- en bijslagen. Moeten we niet pas tevreden zijn als mensen hun eigen kracht en zelfredzaamheid gevonden hebben zónder de hulp van die regelingen en toeslagen?

Vertel het verder!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *