kerkelijke chaos

Hoe zat het ook al weer. Van sommige kerkmomenten krijg ik zo’n vreselijke kerkelijke chaos in mijn hoofd dat ik het weer op een rijtje moet zetten.

  1. God schiep de wereld met alles erop en eraan. Ook mensen.
  2. Hij zag dat het goed was.
  3. De mens luisterde naar de satan en naar zijn eigen ego in plaats van naar God
  4. Hij zag dat het niet goed was
  5. God stuurde de mens weg uit het paradijs en liet hen niet in de steek. Hij had gezegd dat ze zouden sterven als ze van de boom aten. Maar dat gebeurde niet. Nog niet.
  6. Hij zag dat het weer niet goed was
  7. God begon overnieuw met zijn volk, Hij leidde hen naar het beloofde land. En het volk mopperde en vond het lastig. God gaf zijn regels: als je dit doet dan blijf Ik bij je.
  8. Dit gebeurde nog een paar keer
  9. God stuurde zijn Zoon om te laten zien wie God was. Hij naderde ons zodat het gemakkelijker zou zijn om Hem te volgen.
  10. Jezus werd gekruisigd. Of dat nu wel of niet in de plaats van ons allemaal was is een discussiepunt tegenwoordig. Dat Hij de dood heeft overwonnen is niet een discussiepunt.
  11. Jezus werd koning in de hemel en zei: ik blijf altijd bij je
  12. De Heilige Geest werd uitgestort. Jezus was met zijn Geest weer heel dicht bij ons. Vlammen als bewijs van Gods aanwezigheid zoals dat in het oude testament ook gebeurde.
  13. Jezus leeft. Waar? In de hemel en in ons hart.

Zo moeilijk is dat niet toch? En toch, wauw wat een chaos.

Volgende week wordt het avondmaal gevierd. Je weet dat ik daar al moeite mee heb. Niet de klassieke ‘hoor ik er bij’- moeite maar meer de ‘moet het nu echt zo’ moeite. Op de een of andere manier lijkt het alsof de vastgestelde kerkelijke momenten alle creativiteit en geestelijkheid verliezen. Er komt een soort protocol-achtige sfeer in de diensten en de Vrijheid lijkt kwijt. Het missionaire verdwijnt want ineens zijn we druk met onszelf. Want zijn we niet té zondig om aan het avondmaal te gaan. Je hoeft ook weer niet zónder zonde te zijn want dan zou niemand aan kunnen gaan (duh wat een argument) en Jezus is juist voor zondaren gestorven.

Het bevestigt mij weer in mijn gevoel dat het avondmaal uit zijn verband wordt gehaald. Ik kan dit niet rijmen met het huis-tuin- keuken geloof en wandel van Jezus toen hij op aarde was. Hij leefde met God en wij leggen alles stil op de een of andere manier. Begrijp je wat ik bedoel? Terwijl Jezus het avondmaal vierde toen Hij nog niet gestorven was. Wij vieren het met de wetenschap van Pasen én Pinksteren in ons hoofd.

En vervolgens gaan we weer zingen en bidden: we willen dicht bij U zijn. Vul ons met uw Geest. En we wegen weer af of we wel bij God mogen horen.

Voorlopig ga ik mee met de schrijver Ortiz die zegt: Jezus is in je. Want dat heeft Hij beloofd. Hij wil niet binnen in jou blijven, Hij wil naar buiten. Ga dan heen en verkondig! Dat kan omdat Jezus met je meegaat en als je Hem de ruimte geeft dan gaat Hij jouw ik voorbij. Niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij immers.

Stromen van levend water zullen uit je binnenste komen. Waaruit? Uit je binnenste. Waar komt dat vandaan? Uit je binnenste. Waar stroomt het heen? Uit je binnenste. Waarom stroomt het? Omdat het leeft! Toen ik daar een blog over schreef in 2002 had ik denk ik het boek van Ortiz ook net gelezen. Het is namelijk wel zo’n boek dat je vaker moet lezen.

Weg chaos. Dank u Heer.

En dat is mijn droom voor de toekomst. Voor vandaag: dat mensen jou en mij tegenkomen en dan na afloop verbaasd zeggen: Was ons hart niet brandende in ons?

volg mij!

Chiel Voerman

Blogger, communicatiemedewerker en coach at www. stukverderschrijven.nl
Echtgenoot | Vader | Christen | Blogger | Ik vind het leuk om met van alles en nog wat bezig te zijn. De rode lijn is steeds dat ik wil losmaken, maximaliseren en inspireren. Wat goed is nog mooier maken.
Chiel Voerman
volg mij!

Latest posts by Chiel Voerman (see all)

Related Posts

  • Weer een kijkje in mijn jeugdige gedachten. Zo radicaal kan je zijn als je jong bent. Toen ik het zo'n 18 jaar geleden schreef voelde…
  • Verheug u in de Here, dan zal Hij u geven wat u nodig hebt en waar u naar verlangt. ps 37:4 De afgelopen tijd ben…
  • In de Bijbel in de gewone taal lijkt Mozes een flinke grapjas te zijn. Het lijkt alsof hij de farao uitdaagt. Dit is wat ik…
Vertel het verder!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *