Kerk zit geloven soms in de weg

Gedachtenspinsels rond de gedachte ‘de kerk zit geloven in de weg’. Iedereen die mij kent weet hoe het bij mij werkt. Beetje scherp en nooit helemaal afgedacht. Constructieve reacties zijn welkom. Mensen die er niets van begrijpen mogen ook alleen de laatste twee regels lezen.

Op 29 september was ik op het symposium ‘Buitengewoon gelovig’ van Choochem. Ik had lang getwijfeld of ik er naartoe zou gaan. Tijdens het vorige symposium vond ik het namelijk lastig dat de hoogbegaafde zo werd weggezet als een apart ‘soort’. Wij hoogbegaafden. Daarvan was deze keer geen enkel spoor gelukkig.

Bijzonder hoe mensen die elkaar niet kennen direct in gesprek raken en elkaar ook spreken over hele persoonlijke, gevoelige en pijnlijke dingen. Hoogbegaafdheid in het gezin schept duidelijk een band.

De kerk zit geloven in de weg

Hoogbegaafde gelovigen stellen graag vragen. Niet omdat ze betweterig zijn maar omdat ze de wereld om hen heen graag begrijpen en mooier maken. Bij mijn gesprekspartners merkte ik dat ze tegen muren aanlopen: een kerk is een plek van veiligheid en van zekerheden. Vragen worden eigenlijk niet zo op prijs gesteld. Ervaren kerkgangers geven antwoorden vanuit oude zekerheden, paradigma’s of automatische religieuze reflexen. De meeste hoogbegaafde gelovigen stellen zich heel erg open voor mogelijkheden en waarheden. Alles mag in principe op de schop, als er maar iets logisch voor terug komt.

Helaas, de kerk zit geloven in de weg bij veel van deze snelle denkers. Ze raken teleurgesteld en geven het gesprek op.

Zo heb ik het opgegeven dat we ooit de liederen in de derde persoon gaan bannen uit de kerk. Een lied dat zingt ‘looft de Here mijn ziel’ is geen loflied in mijn ogen, terwijl we die meestal wel zingen alsof het een loflied is.

Spade dieper

Hoogbegaafde mensen denken graag een spade dieper dan andere kerkbezoekers. Omdat ze vaak al zoveel gelezen (en onthouden) hebben komt de preek hen vaak al bekend voor. En omdat ze snel analyseren en verbanden leggen wordt een preek snel oppervlakkig als die linken niet gelegd worden in de preek. Overigens, als die linken wél gelegd worden is er ook genoeg op aan te merken.

In de gesprekken tijdens het symposium merkte ik dat het fout lijkt te gaan als een dominee aan de hand van één Bijbeltekst en statement wil maken. Hoogbegaafden pakken graag de onderliggende lijn op die in de Bijbel te vinden is. En van daaruit is zo’n statement altijd aan te vechten, de ene gedachte moet je immers in de lijn van de andere leggen. Waarom zegt hij dit, is dan de vraag. De spreker wordt dan snel verdacht van een verborgen agenda.

Dit levert teleurstelling en frustratie op. Iemand zei letterlijk: in de Bijbelkring vinden ze die antwoorden van vroeger prettig terwijl ik er vreselijk ongeduldig van wordt.

Omarm het geloof of Jezus in plaats van de kerk

Als ik zeg dat de kerk het geloof in de weg zit bedoel ik niet dat alles de schuld van de kerk is. Nee, voor de hoogbegaafde is de kerk regelmatig een struikelblok. Het is de eigenheid van de hoogbegaafde die hiervoor zorgt. Al zou het mooi zijn als de kerken hier meer oog voor kregen: iemand die niets van de preek begrijpt is net zo ongelukkig als iemand die er vanaf de andere kant niets van begrijpt.

Wat ik in tijdens het symposium merkte is dat mensen die zich hoogbegaafd amper over een plaatselijke kerk spreken; Ze voelen zich onderdeel van een grotere beweging, de werkelijkheid van God: Gods koninkrijk.  Ik herken dat bij mijzelf ook. Ik kan een kerkgenootschap niet serieus nemen omdat er zoveel onrecht is gebeurd om die kerk voor elkaar te krijgen. En terugkijken, protocollen, gewoontes, liturgieën, …ik heb er weinig mee. En met alle stokpaardjes die bereden worden heb ik nog minder. De fusies en samenwerkingen tussen kerken op dit moment; het zal allemaal wel. Komt ook weer voort uit pijn en andere menselijke emoties. Ik merk dat ik de kerk steeds vaker als een verdienmodel voor dominees ga zien. Laat de Geest lekker waaien dan hebben we geen last van kerkmuren.

Wat heeft een hoogbegaafde nodig in de kerk?

Wat heeft een hoogbegaafde nodig in de kerk? Ruimte, serieus genomen worden, ingezet worden op de talenten die er zijn. Problemen bij de bron aanpakken.

Wat ‘we’ het hardst nodig hebben zijn preken en verhalen van mensen die gaan over het leven met God. Vanuit een Bijbeltekst, een gewaagde denkstap, een eyeopener. Want dat doet een appel op ons geloof, op ons voelen, op onze menselijkheid. En daar verbinden we dan zelf weer de ervaringen en de theorieën aan. Daar zijn we goed in immers. We moeten uitgedaagd worden te verlangen naar de Vrucht van de Geest. Want die vrucht verzacht onze scherpte en zorgt dat onze talenten kunnen worden ingezet in Gods koninkrijk.

Voel jij je hoogbegaafd? Wat zou jou helpen om je voluit lid te kunnen voelen van een kerkgenootschap?

 

Chiel Voerman
volg mij!

Chiel Voerman

Echtgenoot | Vader | Christen | Blogger | Ik vind het leuk om met van alles en nog wat bezig te zijn. De rode lijn is steeds dat ik wil maximaliseren en inspireren. Wat goed is nog mooier maken.
Chiel Voerman
volg mij!

Latest posts by Chiel Voerman (see all)

Related Posts

Chiel Voerman

Echtgenoot | Vader | Christen | Blogger | Ik vind het leuk om met van alles en nog wat bezig te zijn. De rode lijn is steeds dat ik wil maximaliseren en inspireren. Wat goed is nog mooier maken.

5 gedachten over “Kerk zit geloven soms in de weg

  • oktober 15, 2018 om 2:38 pm
    Permalink

    Ik denk dat niet alleen voor hoogbegaafden geldt dat de kerk het geloof in de weg zit. De kerk is in veel plaatsen een instelling geworden, waar veel geld in omgaat, en waar de regeltjes en gebruiken centraal staan. Wat zou het mooi zijn als we terug kunmen naar de ‘kerk’ uit Handelingen!

    Beantwoorden
    • oktober 15, 2018 om 2:43 pm
      Permalink

      Ja dat vind ik ook wel. En helaas lijkt het soms alsof dat synoniem is voor geloven. Maar ook in die kerken zitten geloofsparels. En,…veel mensen vinden dat voldoende zo. Hoe intensiever je leeft hoe meer je dingen op een lijn wilt hebben. Denk ik.

      Beantwoorden
  • oktober 15, 2018 om 6:04 pm
    Permalink

    Mooie blog Chiel. In veel voel ik met je mee maar ik denk dat je er ook voor kunt kiezen om de kerk te zien als gemeente van Christus. Allemaal broers en zussen die je mag lieghebben en met wie je samen God groot mag maken. Het gaat uiteindelijk om Hem. Dat Hij de eer en de lof krijgt. Niet om ons.

    Beantwoorden
    • oktober 15, 2018 om 6:14 pm
      Permalink

      Dank je Anja. Ja das een mooie aanvulling. Alleen,… die haken en ogen zijn zo lastig.

      Beantwoorden
  • Pingback: Dat God de eer krijgt, daar gaat het om. Ook al zit de kerk soms in de weg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Jij kan mij vast helpen!

Helaas kan mijn jaarcontract om financiële redenen niet verlengd worden. Ik werk nu als part-time online communicatiemedewerker voor een goed doel/patiëntenvereniging en ik zou het leuk vinden om nog een paar jaar in zo’n soort functie te werken.

Jij kent mijn blogs en dus ook mijn manier van denken. Als je een plek weet waar ik een rol kan spelen? Ik hoor graag van je! chiel@chielvoerman.nl