jongeren moe van het moeten, generatietheorie en de participatiesamenleving

Eén van de jongvolwassenen die ik mocht coachen zei: Als je niet presteert wordt je afgerekend! Je moet wel je targets halen!

In dit artikel wil ik de generatietheorie en de participatiesamenleving op elkaar betrekken. Dit artikel had eerst de titel  Jongeren moe van het moeten.

Op Sociale Vraagstukken staat een mooi blog over de jongeren van de Y- generatie (achterbank generatie) die niet vermoeid willen worden door de cultuur van het moeten waar ze toch deel van uit maken. Gedachten die ik herken al maak ik geen deel uit van de Y generatie. Ik geniet al een poosje van het dertigers dilemma omdat ik deel uitmaak van een subgroep binnen de X- generatie: de pragmatische generatie ofwel de Patat generatie.

De jongere die hierboven geciteerd wordt had het idee dat de omgeving van hem eiste om goed te presteren. Hoge cijfers halen en toch ook tijd overhouden om een strak lijf te onderhouden.

Doe wat bij je past

Het gaf hem rust toen ik hem voorhield dat je misschien gelukkiger leeft en ook nog beter presteert als je dingen doet die bij je passen. Binnen een cultuur waar je jezelf mag zijn. Met activiteiten die passen bij je kwaliteiten. In een baan die voldoening oplevert en misschien minder centen. Dat is natuurlijk babyboomwijsheid die ik gekregen heb van mijn ouders en docenten op de sociale academie: je mag jezelf ontplooien. Je mag zijn wie je bent.

Het gaf hem rust, net als dat het mijzelf rust geeft. Ook al past het voor een groot deel niet in de wereld van vandaag. Een wereld waarin we allerlei dingen ook moeten die niet bij ons passen. Vooral de mensen die minder geluk hebben in deze wereld zijn overgeleverd aan de wens van hen die meer geluk gehad hebben.

Als iemand van de patatgeneratie ben ik voor snelle besluitvorming en tegen bureaucratie. Maar ik denk dat we dat in deze tijd weer combineren willen met een stuk zingeving vanuit de babyboomgeneratie: waar doen we het allemaal voor! En dat botst met de echte X’ ers die op dit moment de dienst uitmaken met hun drang naar effectief gebruik van verschillen en ‘samen doen’.

(Zelfs een pestprotocol moet vandaag een duurzaam proces zijn. 15 duurzame processen zijn goedgekeurd)

Wat mijn cliënten vaak rust geeft (en daarom geef ik ook graag begeleiding aan christelijke cliënten omdat ik dit stuk dan ‘gekleurd’ mag toevoegen): de naam van God is JAWEH en dat betekent ‘Hij die is’ of ‘Ik ben’. Als God het begin en het eind van alles is, dan is het geen gek idee om ons daarbij aan te sluiten: gewoon ZIJN. Zoals je bent, zoals je voelt dat je diep van binnen bent. Jeugd wil zo graag zijn wie ze zijn zonder het gevoel van moeten.

Een waarheid denk ik die geldt voor alle generaties die we ondertussen in kaart gebracht hebben. Een waarheid die niet probeert recht te maken wat de generatie daarvoor veroorzaakt heeft, maar een waarheid die het fundament van ons leven is. Ook als je niet christelijk bent zou je het hier mee eens kunnen zijn denk ik. Een waarheid die rust creëert in de samenleving.

Generatietheorie en participatiesamenleving

Het is wel goed om vanuit de generatie theorieën eens te kijken naar wat er allemaal gebeurt op dit moment in onze wereld. De participatiesamenleving heeft een hele andere klank voor de babyboomer als voor iemand uit de Z generatie. Het woord sociaal wijkteam had voor mij de klank van: pragmatisch, snel en persoonlijk. Maar dat blijkt te betekenen: goedkoop, duurzaam en vooral processen. Er is markt voor mijn pragmatische zinvolle gedachten merk ik wel. En misschien is een ander woord voor pragmatisch en zinvol wel: nuchter.

En dat is zeker niet vermoeiend, integendeel.

Vertel het verder!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •