Heb jij onlangs ook gekeken naar Nanny Jo Frost? Een soort Dubbeltje op z’n kant maar dan over opvoeden. En een beetje vriendelijker en begripvoller. Marlies Bras keek ook en schaamde zich. Ze schreef er een mooi blog over dat ik hieronder ga delen. Want anders ben ik je aandacht kwijt misschien.

Of nee, lees hem eerst maar en kom dan terug, oké? Beloofd? Dit is de link naar de blog over Nanny Frost

Hoe vond je de blog? Reageer maar onder haar eigen blog dat vinden bloggers fijn.

Wat deed het met je toen jij de blog las? Hoe voelde jij je toen je keek? Ken jij ook zo’n gezin? Of zit je zelf midden in zo’n situatie als op tv?

Op tv wordt geknipt en geplakt natuurlijk, dus zo erg als lijkt op tv is het natuurlijk niet. Alles voor de kijkcijfers al zetten we daarmee een moeder te kakken. Maar de rustige momenten die er uit geknipt zijn, zijn ook de gevaarlijke momenten. Want dat zijn de momenten waarop echte vaders en moeders in het echte leven beslissen dat ze toch nog geen hulp nodig hebben. Met als gevolg dat het tandvlees waar ze op liepen ook kapot gaat.

Ik deel de schrik van Marlies: “waarom laten we dit gebeuren” “Waarom moeten een moeder zo ver komen dat ze zich opgeeft voor dit programma?”

Is de drempel van de huisartsenpraktijk en het Centrum voor Jeugd en Gezin dan toch te hoog? Te onbekend? Moet je aan teveel voorwaarden voldoen voor je hulp mag krijgen?

Deed Jo Frost nu iets bijzonders afgelopen dinsdag? Nee, ze toonde empathie en ze was gelukkig zo brutaal om in de koelkast te kijken en het huis op hygiëne te controleren. Normale dingen die een buurvrouw, buurman of de juf of de meester ook zou kunnen doen. Natuurlijk wist Jo waarom ze kwam en wat het probleem was. Haar redactie had natuurlijk al uitvoerig met moeder gesproken, maar dat is niet spannend voor tv. Maar hoe raar had de moeder nog moeten gaan doen wilde het bezoek ontdekken dat er iets mis was in het gezin?

En de adviezen waren niet zo bijzonder dit keer toch? De meest logische adviezen die iedereen zou geven bij deze ‘normale’ problemen in dit ‘normale’ gezin. Maar waarom had ze de adviezen nog niet eerder gekregen?

Of heeft het met geloofwaardigheid te maken van de adviseur?

Ik heb wat moeite met het zo te kijk zetten van een gezin in problemen. Maar de kracht van het programma is natuurlijk wel dat er hierdoor veel andere gezinnen misschien toch gestimuleerd worden om de rug te rechten en gelijksoortige problemen aan te pakken.

aanvulling 7/3/2015

Er verschijnen ondertussen meer blogs over Nanny Jo. Met discussie over de aanpak van Jo. Is dat wel de goede aanpak? Moet een kind dat onder stress staat nog meer stress ervaren? Ik blijf een beetje uit die discussie omdat het net een andere lijn is dan dit blog. Maar mijn uitgangspunt is dat als het tijdelijk niet lukt om via vertrouwen en liefde je kind bij te sturen het via structuur moet. Structuur geven duidelijkheid zonder veiligheid. Maar als een moeder onder de stress staat en het niet voor elkaar krijgt om veiligheid te geven is structuur een goede tijdelijke vervanger.

Maar daarom des te prangender de vraag: waarom heeft het zo lang geduurd!

volg mij!

Chiel Voerman

Freelancer en communicatiemedewerker at Chiel Voerman en Stuk Verder Schrijven
Echtgenoot | Vader | Christen | Blogger | Ik vind het leuk om met van alles en nog wat bezig te zijn. De rode lijn is steeds dat ik wil losmaken, maximaliseren en inspireren. Wat goed is nog mooier maken. Kijk ook op www.stukverderschrijven.nl
Chiel Voerman
volg mij!

Latest posts by Chiel Voerman (see all)

Vertel het verder!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

4 thoughts on “Hoe kunnen we dit laten gebeuren | Jo Frost”

  1. Hoi Chiel,

    Goed dat je aandacht geeft aan de opvoedprogamma’s en daar een kanttekening bij durft te plaatsen.
    Toen mijn kinderen nog klein waren was Jo ook al op TV. Dapper ging ik aan de slag met mijn stout-stoeltje. Gelukkig had ik al snel in de gaten dat dit voor mijn kinderen en vooral voor mijzelf niet werkte.
    Nu heb ik zelf een gezonde jongen van 10 jaar en een zorgintensieve dochter van 14 jaar met hechtingsproblemen. Voor beide kinderen werkte deze aanpak absoluut niet.

    Ik wil Jo verder helemaal niet bekritiseren en ik denk dat zij geweldig werk doet. Alleen moest ik zelf noodgedwongen opzoek naar andere opvoedtechnieken die veel beter bij mij pasten en vooral veel beter bij mijn kinderen.

    Hechte groet,
    Esther

    1. Hoi Esther,
      Leuk dat je reageert. Inderdaad mooie aanvulling dat er verschillende opvoedtechnieken zijn. En dat het belangrijk is dat de methode bij jou als ouder en de kinderen past. Mijn kinderen zijn heel gevoelige kinderen die je ‘krenkt’ als je ze op de gang zet bijvoorbeeld. Ook voor ons is het niet de goede manier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *