Jezus, onze niet zo lieve Heer

Halverwege 2018 zag ik het boek ‘Jezus onze niet zo lieve Heer’ voorbijkomen, weet niet meer waar. De titel raakte mij omdat ik net bezig was met een soort herprofilering weer van mijn geloof en visie op de kerk. Ik had net het boek ‘Zo zijn onze manieren’ gelezen en uitvoerig beschreven zoals je hier kunt lezen. Eindelijk is het boek uit en kan ik er over schrijven. Jezus, onze niet zo lieve Heer, van John Eldredge.

Ik vind het een prachtig boek voor ieder die even de kussens flink wil opschudden. Het zet je leven met Jezus weer in een hernieuwd perspectief.

Speelse Jezus

‘Een ontmoeting met de speelse, tegendraadse, prachtige persoon Jezus Christus’ staat op de titelpagina. Het is even wennen om deze woorden te lezen in combinatie met de naam Jezus. En tegelijk voel ik dat het klopt.

John Eldredge schrijft in zijn voorwoord dat we geen discussie over Jezus nodig hebben, maar dat we hem zelf nodig hebben. “Meer woorden over Jezus zijn alleen nuttig als ze ertoe leiden dat we hem ervaren. “ Direct in het voorwoord zegt John al dat we gemaakt zijn om Jezus te ervaren zoals Hij zichzelf presenteert en dat we niet zouden moeten leven naar het beeld dat we in de tijd van Jezus gemaakt hebben. Jezus, ik vraag om u. Om de echte u, is het credo in dit boek.

Het gif dat religie heet

Een uitdagende titel van één van de eerste hoofdstukken. Dat Jezus het opneemt tegen de valse religie in zijn tijd dat wisten we wel. Maar dat hij zijn speelsheid inzet om ook nu nog steeds tegen die religie in te gaan is best schokkend. Zeker als je deze zin leest op pagina 18: “Neem de miljoenen mensen die al jaren naar de kerk gaan en toch God niet kennen. Hun hoofd zit vol met opvulsel over Jezus, maar ze ervaren hem niet, niet zoals de jongens op het strand (verwijzing naar de discipelen op het strand na de ‘wonderbare visvangst, red) dat deden. Anderen miljoenen houden wel van Jezus Christus, maar ervaren hem slechts zo nu en dan. Veel vaker ploeteren ze voort, terwijl ze het moeten doen zonder het leven dat hij beloofde, als een Lazarus die nog in grafdoeken gewikkeld is.”

Het hele boek gaat eigenlijk in tegen het gif dat religie heet, zonder dat het een rebellerend boek is.

Een paar punten uit het boek “Jezus onze niet zo lieve heer”

Ik zou bijna het hele boek hier aanhalen en overtypen. Maar dan pleeg ik plagiaat, dat zullen we maar niet doen. Dit boek zou je echt eens moeten lezen als je je relatie met Jezus onder de loep wilt houden. Als je tevreden bent met je religieuze leven laat het dan lekker links liggen.

Een paar van de plekken waar ik een lusje in had gedaan om nog eens door te lezen zal ik hieronder kort beschrijven. En daarmee doe ik geen recht aan de passages in het boek zelf.

De rijke jongeling

Het verhaal over de rijke jongeling die vraagt wat hij moet doen om in het koninkrijk van God te komen is een bekend raadselachtig verhaal. In mijn beleving ligt de nadruk van dat verhaal op de moeite die het ons kost om alles los te laten en Jezus te volgen. Teleurgesteld loopt de jongeman immers weer weg. Eldredge verschuift die nadruk naar het hemels perspectief:”Als het van mensen afhangt, is dit onmogelijk. Maar hij ziet wat zijn niet zien, hij ziet de innerlijke revolutie die al aan de gang is. ‘Maar niet als het van God afhangt; alle dingen zijn mogelijk voor God’. Het is net of hij met een glimlach en een knipoog zegt: ‘Die komt wel terug’. Dan draait hij zich om en loopt het dorp uit.” blz. 132.

Weet je dat mijn mond openviel toen ik dit las? Wat kijken we snel naar de onmogelijkheden in plaats van naar de mogelijkheden.

Aanstoot geven

Jezus geeft aanstoot omdat hij geen schuldgevoelens kent. Door de afwezigheid van schuldgevoel kan hij tegen de traditie in zijn familie negeren die op hem staat te wachten. “Wie zijn mijn moeder en mijn broers”. Wij zouden ons schuldig voelen zoals we ons schuldig voelen als we niet ingaan op een uitnodiging voor een kerstmaaltijd. Jezus heeft daar geen last van en kan doodleuk zeggen: de mensen die mijn wil doen zijn mijn moeder, mijn broers.

We leren allemaal om onszelf te zijn, om onze grenzen aan te geven. Maar toch laten we ons vaak leiden door angst, zo betoogt Eldridge. Hoe zou het zijn om zonder angst, zonder schuldgevoel, zonder last van druk van buitenaf, echt helemaal vrij te zijn? Dat kan Jezus! Hierdoor lukt het hem om geliefd en gehaat te worden.

En doordat hij zo zichzelf was kon hij ook over het water lopen. Alleen al voor dit stuk zou je het boek moeten kopen en lezen.

Houden van Jezus

Eldredge betoogd dat we gemaakt zijn van Jezus te houden. Niet maar af en toe, maar altijd. Hij is onze ademteug, en onze volgende. Een citaat van blz. 176: “Het doel van zijn leven, dood en opstanding was om jou vrij te kopen van je zonden, je te verlossen uit de klauwen van het kwaad, je relatie met God te herstellen – zodat zijn persoonlijkheid en zijn leven jouw persoonlijkheid, mens-zijn en leven kunnen genezen en kunnen vullen. Daarvoor is hij gekomen. Al het andere is religie”. Wauw toch? Dit moet ook nog: “Helaas is de Christus die veel mensen kennen te religieus om van te houden, te afstandelijk om te kunnen ervaren en te star en te streng om een levensbron te kunnen zijn. Dat verklaart de rampzalige armoede van de kerk”.

De schrijver roept je op om van Jezus te houden en om regelmatig te zeggen: Jezus, ik hou van u. In het 13e hoofdstuk laat de schrijver op verschillende manieren zien hoe ‘normaal menselijk’ Jezus was en hoe ‘normaal menselijk’ zijn vrienden met hem omgingen.

Religieuze mist van hoofdstuk 15

Hoofdstuk 15 gaat over de religieuze mist die vaak rond Jezus wordt opgetrokken. De schrijver noemt een aantal verschijnselen die de alarmbellen zouden moeten laten rinkelen. Is er sprake van valse eerbied die de liefde voor Jezus verdrijft? Of is kennis over God belangrijker dan het kennen van God? Of wordt machtsvertoon misschien verward met de intimiteit met Jezus? Of wordt religieuze activiteit verward met toewijding aan christus? Vervangt christelijke bediening de vriendschap met Jezus? Wordt Gods heiligheid onderwezen door hem ‘onkenbaar’ of onbenaderbaar te maken? Wordt heiligheid vervangen door het naleven van regeltjes? Draait het systeem op angst voor mensen? … en ga zo maar door. Pijnlijk hoofdstuk hoor.

In hem blijven

De belangrijkste les in het boek is dat we ons moeten laten vullen door de echte Jezus. Niet die religieuze. De schrijver wijst er fijntjes op dat de meeste acties van Jezus die beschreven staan in de Bijbel buiten de tempel, de kerk, gebeuren. Jezus wil zijn leven met iedereen delen, daarom vinden we hem aan de rand van het meer, lopend over het water en op de rand van de put bij de Samaritaanse vrouw.

Jezus gaf ons het voorbeeld in het leven vol overgave aan de Vader. Al het dynamische leven dat je door Jezus heen ziet stromen ontving hij door voortdurende liefde voor en afhankelijkheid van God. Eldredge betoogt dat de wereld zal veranderen als we ons voortdurend laten vullen door Jezus. Zoals de wijnstok in de rank blijft. Met een prachtig gebed eindigt hij zijn boek: Jezus, kom in mijn leven binnen. Reinig deze tempel. Breng het wonder van Kana in mijn tot stand. Ik geef mijn mens-zijn aan u, zodat het door uw mens-zijn hersteld kan worden. Ik geef mijn leven aan u, zodat u uw leven kunt leiden.

Mooi boek over Jezus

Ik vind dit boek een prachtig boek over Jezus en over mijzelf. Het is gemakkelijk en boeiend geschreven, alles is volgens mij voor iedereen heel goed te volgen. Een spiegel. Er is één mankement aan dit boek: er staan geen clichés in. Dus alles is belangrijk en de moeite waard om te lezen.

Het boek haalt Jezus dichter bij de mensen doordat de schrijver pertinent weigert via een religieus frame naar de Bijbel en naar Jezus te kijken. Het levert mij ook weer verbazing en soms zelfs woede op: Waarom hebben ze mij vroeger opgezadeld met een religieuze Jezus? Waarom steeds die nadruk op het negatieve, het zondige terwijl het evangelie een reddingsverhaal is? Het zaad moet sterven voor het vrucht kan dragen. In de kerk van mijn jeugd lag de nadruk toch echt op het sterven. Terwijl die nadruk op de vrucht hoort te liggen.

Lieve Jezus, we mochten het vroeger niet zeggen. En op de plek waar ik schrijf schrijven we Here met twee E’s. Dit boek is een verademing. En het voelt waar.

Een boek met een lach en een bijna-traan.

Dit boek had ik veel eerder willen lezen.

Praktisch over dit boek: ‘Jezus onze niet zo lieve Heer – een ontmoeting met de speelse, tegendraadse, prachtige persoon Jezus Christus’ is geschreven door John Eldredge en in 2017 uitgegeven in Nederland door Gideonboeken. Zij hebben mij dit boek ook ter beschikking gesteld, waarvoor dank. Het boek is onder andere te verkrijgen bij Gidoenboeken . Als je nog een Bol.com boen hebt liggen dan verdien ik een paar centen als jij het boek aanschaft via deze link.

Chiel Voerman
volg mij!

Chiel Voerman

Echtgenoot | Vader | Christen | Blogger | Ik vind het leuk om met van alles en nog wat bezig te zijn. De rode lijn is steeds dat ik wil maximaliseren en inspireren. Wat goed is nog mooier maken.
Chiel Voerman
volg mij!

Latest posts by Chiel Voerman (see all)

Related Posts

Vertel het verder!
  • 14
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Chiel Voerman

Echtgenoot | Vader | Christen | Blogger | Ik vind het leuk om met van alles en nog wat bezig te zijn. De rode lijn is steeds dat ik wil maximaliseren en inspireren. Wat goed is nog mooier maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *