“Ik zoek hulp”, nu weet je het zeker. Aan de buitenkant lijkt alles goed te gaan. Maar van binnen klopt er iets niet. “Heb ik hulp nodig?”, vraag je je al een hele tijd af. En nu weet je het zeker: ik zoek hulp, het is tijd. Hoe pak je dat aan?

update: doordat ik gestopt ben met de praktijk klopt het aanbod wat hier beschreven wordt niet meer helemaal. Maar wat blijft: neem contact op als je door mij gecoacht zou willen worden. Dat kan gewoon nog.

Hoe loopt dat

Misschien herken je het wel: de basisschoolperiode was geen bal aan. Misschien werd je wel gepest. Of was je zelf een ongelukkige pester. Het voortgezet onderwijs beloofde nieuwe vrijheden maar die heb jij niet gevonden. Werken, leren, saaie lessen misschien. En ondertussen nam de chaos alleen maar toe in je leven. Chaos ontstaat namelijk meestal in je hoofd als je je gedachten niet kunt loslaten. Als je je gedachten niet kwijt kunt bij een ander. Als je stiekem houdt van je gedachten. Terechte gedachten, onterechte gedachten. Zie dat maar eens uit elkaar te houden.

Als student in het HBO of binnen de universiteit kom je er achter dat het gewoon niet lukt. Het lukt niet om je eigen werk in te delen. Je kan niet functioneren zonder een vast rooster, zonder de plicht om huiswerk te maken. De zelforganisatie, een dingetje. Je loopt er in vast. Misschien loop je door alles wat je lezen en leren moet op je opleiding wel vast door gebeurtenissen of omstandigheden van vroeger. Wahh ik zoek hulp!

Ik zoek hulp maar waar begin ik?

Jongeren en zeker studenten zwemmen meestal niet zo in de euro’s. Dus als je echt denkt dat je hulp nodig hebt kan je het beste starten bij de huisarts. Boek een dubbele afspraak zodat duidelijk is dat je echt serieus genomen wilt worden. Sommige huisartsen zullen je doorverwijzen naar de Praktijk Ondersteuner. Dat zijn vaak verpleegkundigen of maatschappelijk werkers die de tijd kunnen nemen om rustig met jou te praten. Zij zullen je ook de juiste doorverwijzing geven als jullie samen inschatten of dat nodig is.

Als je jonger bent dan 18 kan je ook binnenlopen bij het Centrum voor Jeugd en Gezin in jouw woonplaats. Ook daar zitten mensen die je verder kunnen helpen. Het CJG is een naam voor een netwerk. Het centrum zelf bestaat eigenlijk niet, het is een samenwerking van verschillende organisaties die werkzaam zijn voor gezinnen, kinderen en jongeren. Het CJG in jouw woonplaats vindt je via www.opvoeden.nl. Maar ja, die titel klinkt niet alsof je daar als jongere nu zelf erg de doelgroep bent, vind jij wel? Toch is dat wel een plek waar je starten kan. Er zit namelijk ook een zoekmachine in waar je hulpverleners in de buurt kan zoeken.

Iedere gemeente is tegenwoordig verantwoordelijk voor een groot deel van de zorg. Zeker ook als het om jou als jongere gaat. Dus ook via de website van de gemeente kan je organisaties vinden die jou verder kunnen helpen. Om specifiek naar een christelijke hulpverlener te zoeken kan je ook terecht op www.ikzoekchristelijkehulp.nl

Ik schaam mij eigenlijk

Ja, dat kan. Maar het hoeft niet. Je mag trots zijn op jezelf als je op een dag besluit dat je hulp gaat zoeken. Echt waar. Blijven rondlopen met je problemen, dat is pas om je voor te schamen. Je bent belangrijk genoeg dus neem jezelf serieus.

Wil je wel hulp zoeken maar wil je niet dat iemand het weet? Je ouders, broers en zussen niet? Je vrienden niet? Dan zou je hulp kunnen zoeken bij een anonieme website waar je geholpen kan worden. Maar tja, praten via een chatmachine is ook niet alles. Uiteindelijk wil je gekend en herkend worden toch? Als je boven de 16 bent zou de huisarts jouw vraag om geheimhouding serieus moeten nemen, mits dat geen gevaar oplevert voor jezelf en voor anderen. Maar omdat de huisarts betaald wordt via de verzekering van je ouders komt jouw bezoek aan de huisarts altijd uit. En meestal is dat maar goed ook, want van geheimpjes wordt niemand oud. En uiteindelijk heb je je ouders bijna altijd nodig om je leven weer op orde te brengen.

Ik kan als jongerencoach ook geen geheimpjes bewaren. Zeker niet als het een gevaar gaat opleveren voor jezelf of voor anderen. Dan verplicht de wet op de rechten van het kind mij er toe om passende stappen te zetten. Uiteraard samen met jou en zo voorzichtig mogelijk. Uiteraard neem ik mijn geheimhoudingsplicht wel serieus he, dus wat jij mij vertelt wordt in principe binnenskamers gehouden. Als er serieuze reden is om die geheimhoudingsplicht te doorbreken dan doe ik dat en breng ik jou op de hoogte.

Geen zin in van die hulpverleners

Jij zoekt hulp maar je hebt geen zin in ‘van die hulpverleners’. Of zoals een leerling die ik begeleidde vroeger zei: “zo’n trut in een bloemetjesjurk die alleen zit te hummen”.  Ik begrijp dat want ik houd er zelf ook helemaal niet van.

Via de stichting voor zorg en welzijn in jouw gemeente kan je ook jongerenwerkers of sociale werkers vinden. Dat zijn vaak wat stoere nuchtere mensen die jouw zeker een paar stappen verder kunnen helpen. En wellicht het hele stuk. Stap naar ze toe en zeg: ik zoek hulp.

Moet ik jou betalen?

En natuurlijk kan je ook met mij contact opnemen. Volgens mij ben ik best wel laagdrempelig. Ik bijt in ieder geval niet en ik denk dat ik niet snel schrik van jouw verhaal. Het meeste heb ik al wel een keer meegemaakt. Geen wachtlijsten, ik kan bij je thuis komen. Ik kan savonds. En ik heb een hekel aan ‘van die hulpverleners’.

Ik vind het prima als je eens contact opneemt via de mail. Of nog handiger misschien volg mij op Instagram. Ik zal je terugvolgen en dan kan je ook privé berichten sturen. Zit je op Snapchat? Ik begrijp er nog niet veel van maar wat ik wel begrijp is dat je daar heel prima prive berichten kunt sturen. Dus volg mij op Snapchat en dan zal ik je terug volgen.

Ik ben ondertussen geen coach meer vanuit mijn praktijk. Maar als mijn toon hier jouw aanstaat vind ik het prima als je mij eens wilt mailen.

Een beetje heen en weer Snappen of Appen kost mij niet veel en het levert jou waarschijnlijk wel wat op. Trouwens, ik leer daar ook weer van. Dus dat kunnen we best een paar keer doen zonder dat het je iets kost. Als ik denk dat het wel veel tijd gaat kosten dan kunnen we eens iets officieels gaan afspreken. Zoals bij ‘coaching via internet’ bijvoorbeeld beschreven staat gebruik ik daar betaling op waardebepaling achteraf.

De kosten mogen geen belemmering zijn vind ik. We vinden wel ergens een potje als er toch betaald moet gaan worden.

Jij zegt: ik zoek hulp. Ik zeg: ik help je zoeken en wie weet ben ik wel de hulpverlener die je zoekt.

volg mij!

Chiel Voerman

Freelancer en communicatiemedewerker at Chiel Voerman en Stuk Verder Schrijven
Echtgenoot | Vader | Christen | Blogger | Ik vind het leuk om met van alles en nog wat bezig te zijn. De rode lijn is steeds dat ik wil losmaken, maximaliseren en inspireren. Wat goed is nog mooier maken. Kijk ook op www.stukverderschrijven.nl
Chiel Voerman
volg mij!

Latest posts by Chiel Voerman (see all)

Related Posts

  • Ben ik hoogbegaafd? Hij dacht eerder aan ADD of zoiets. Ik mag geen diagnoses stellen. Maar kan je leven met het beeld wat jij van…
  • Weet jij hoe het is om een burn-out te hebben? Ik wel. Bore-out, burn-out hoe je het ook noemen wilt. Het effect is hetzelfde. Je…
  • Eerder schreef ik even een kleine column over een student die ik was tegengekomen. Of eigenlijk, de jongeren die ik steeds tegenkom en die meerbegaafd/hoogbegaafd…
  • Over verwende jongeren, pragmatische keuzes en schreeuwende babyboomers. Vakantie in Frankrijk. Omdat het kan! Omdat het vanwege het weer wel moest. Tenminste, dat vonden wij.…
Vertel het verder!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *